Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΤΕΓΕΑΣ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ


' Την Αρκαδία μου ζητάς;Μέγα πράγμα μου ζητάς. Δεν θα σου τη δώσω. Στην Αρκαδία υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που τρέφονται με βελανίδια, οι οποίοι θα σ' εμποδίσουν. Όμως εγώ ζηλόφθονα δεν σου αρνούμαι. Θα σου δώσω την Τεγέα για να χορεύεις εκεί με μεγάλα βήματα και ωραία πεδιάδα για να την μετρήσεις με το σχοινί. '

Χρησμός της Πυθίας προς τον Σπαρτιάτη βασιλιά Χάριλλο, 790 π.κ.ε.


Οι Σπαρτιάτες ήταν άριστοι πολεμιστές και τρομεροί αντίπαλοι. Όταν αποφάσισαν να επιτεθούν στην πλούσια πόλη της Τεγέας, με τα εύφορα εδάφη, ζήτησαν χρησμό από το Μαντείο των Δελφών και η απάντηση τους ικανοποίησε πολύ. Βέβαιοι για τη νίκη τους, επιτέθηκαν στους Τεγεάτες, έχοντας μαζί τους και τις αλυσίδες με τις οποίες θα έπαιρναν σκλάβους.

Ωστόσο, οι άντρες της Τεγέας αγωνίστηκαν εξίσου γενναία- και η μάχη ήταν αμφίρροπη. Όμως στην πιο κρίσιμη στιγμή, οι γυναίκες της περιοχής με αρχηγό την Χοίρα, εξόρμησαν από τον λόφο Φυλακτρίδα, όπου ήταν χτισμένη η ακρόπολη της Τεγέας και μπήκαν στη μάχη δίπλα στους άντρες τους. Η μανία τους εναντίον των εχθρών ήταν τόσο μεγάλη, ώστε με την παρέμβασή τους, οι Τεγεάτες συνέτριψαν το Σπαρτιατικό στρατό. Οι αλυσίδες των Σπαρτιατών χρησιμοποιήθηκαν από τους εχθρούς τους για να τους δέσουν.

Ερείπια του Ναού της Αθηνάς Αλέας στην Τεγέα.


Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο η Χοίρα, η γενναιότερη Τεγεάτισσα, κατάφερε να αιχμαλωτίσει τον ίδιο τον Σπαρτιάτη βασιλιά Χάριλλο. Στην Χοίρα δόθηκε ο τίτλος Μάρπησσα - από το ρήμα 'μάρπω', που σημαίνει 'αιχμαλωτίζω'- για το κατόρθωμά της.

Προς τιμήν της νίκης τους και της προσφοράς που έκαναν στην πατρίδα, οι Τεγεάτισσες έστησαν στην Αγορά της πόλης μια ανάγλυφη στήλη του Άρη Γυναικοθοίνα. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι μετά τη μάχη,οι γυναίκες  πρόσφεραν μόνες τους τα επινίκια στον Θεό και δεν έδωσαν στους άντρες από τα σφάγια των θυσιών. Έτσι ο Θεός του πολέμου πήρε αυτή την προσωνυμία στην Τεγέα. Ο ίδιος επίσης λέει πως όταν επισκέφτηκε τον Ναό της Αθηνάς Αλέας στην Τεγέα, είδε τις αλυσίδες των Σπαρτιατών αιχμαλώτων και τα όπλα της Χοίρας, ανάμεσα στα αφιερώματα που υπήρχαν στο Ναό.


Όσο για τον Χάριλλο, τον βασιλιά που αιχμαλωτίστηκε από μια γυναίκα, αφέθηκε ελεύθερος από τους Τεγεάτες χωρίς λύτρα, αφού πρώτα ορκίστηκε ότι οι Λακεδαιμόνιοι δεν θα πολεμούσαν ξανά εναντίον τους. Οι  αιχμάλωτοι στρατιώτες του παρέμειναν σκλάβοι στην Τεγέα, δουλεύοντας στις πεδιάδες της.