Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 479 ~ ΟΙ ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΠΛΑΤΑΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΥΚΑΛΗΣ





Τον Αύγουστο του 479 π.κ.ε. στις Πλαταιές, οι Έλληνες διαλύουν τις περσικές δυνάμεις που είχαν εισβάλλει για δεύτερη φορά στον Ελλαδικό χώρο. Αυτή η συντριβή των Περσών που συνέπεσε με τη Μάχη της Μυκάλης στην Ιωνία, σήμανε οριστικό τέλος του περσικού εφιάλτη για την Ελλάδα και για ολόκληρο το δυτικό κόσμο. Η επικρατέστερη θεωρία για την ημερομηνία της μάχης είναι η 27η Αυγούστου, με το σύγχρονο ημερολόγιο.

Η μοίρα θέλει πάντα τους Έλληνες να είναι λιγότεροι αριθμητικά από τους εχθρούς τους- έτσι έγινε και στις Πλαταιές. 110.000 Έλληνες οπλίτες υπό την ηγεσία του Σπαρτιάτη Παυσανία παρατάχτηκαν εναντίον 300.000 Περσών και συμμάχων τους. Στη μάχη που ακολούθησε, η καταστροφή των εχθρών ήταν ολοκληρωτική. Ο ίδιος ο αρχηγός τους, ο Μαρδόνιος, σκοτώθηκε από πέτρα που του πέταξε κατακέφαλα ο Σπαρτιάτης Αρίμνηστος. Ο Ηρόδοτος μας λέει ότι από τις 300.000 των περσών και των συμμάχων τους, μόνο οι 40.000 κατάφεραν να γλυτώσουν και έφυγαν πανικόβλητοι από τον ελλαδικό χώρο.



Από τους 110.000 Έλληνες Ήρωες,  1360 έπεσαν στο πεδίο της μάχης και τάφηκαν εκεί με μεγάλες τιμές.



Την ίδια μέρα στην περιοχή της Μυκάλης στην Ιωνία, μια άλλη μάχη ετοιμαζόταν.  Οι πέρσες, φοβούμενοι ότι οι Έλληνες θα επιτεθούν στα πλοία τους, τα είχαν από μέρες μεταφέρει στην ξηρά και είχαν φτιάξει ένα στρατόπεδο γύρω τους. Όταν ο Τιγράνης,ο αρχηγός των περσών έιδε τον Ελληνικό στόλο να φτάνει, φρόντισε να αφοπλίσει όλους τους Σαμιώτες που συμμετείχαν στο στρατό του, με το φόβο της λιποταξίας- επίσης ανέθεσε στους Μιλήσιους να φυλάνε τα ορεινά περάσματα προς τη Μυκάλη.




Το στενό της Μυκάλης, μεταξύ Σάμου και τουρκίας.

Ο Λεωτυχίδας, αρχηγός του Ελληνικού στόλου, ήταν προετοιμασμένος για ναυμαχία- όταν όμως είδε τι είχαν κάνει οι  πέρσες, αποφάσισε να τους επιτεθεί στην ξηρά. Ο Λεωτυχίδας κάλεσε όλους τους αληθινούς Ίωνες κατοίκους της περιοχής να πολεμήσουν μαζί του.Ο αριθμός των περσικών και των Ελληνικών δυνάμεων δεν είναι σαφής. Η επικρατέστερη θεωρία είναι ότι 40.000 Έλληνες πολεμιστές επιτέθηκαν σε 60.000 πέρσες. Το μόνο σίγουρο είναι ότι για άλλη μια φορά ο εχθρός ήταν ανώτερος αριθμητικά. Δεν τους ωφέλησε και πολύ αυτό.


Κατά την απόβαση των Ελλήνων στη Μυκάλη, κυκλοφόρησε η είδηση ότι οι πέρσες έιχαν συντριβεί στις Πλαταιές εκείνο το πρωινό. Πιθανόν το νέο να έφτασε μέσω του συστήματος των φρυκτωριών ή με κάποιο άλλο τρόπο που δεν γνωρίζουμε- η ουσία είναι ότι η είδηση τίναξε το ηθικό των Ελλήνων πολεμιστών στα ύψη. Από την μεριά τους, οι πέρσες προσπάθησαν να ενθαρρύνουν τους δικούς τους λέγοντας τους ότι ο Ξέρξης ερχόταν με μεγάλο στρατό να τους βοηθήσει- για κάποιο λόγο, οι στρατιώτες δεν πολυπίστεψαν τους ανώτερους τους....




Η μάχη ήταν σκληρή και για τους δυο στρατούς. Στην πιο κρίσιμη στιγμή, οι αφοπλισμένοι Σαμιώτες εξεγέρθηκαν και άρχισαν να επιτίθενται στους πέρσες χτυπώντας στους στην κυριολεξία με ό,τι έβρισκαν μπροστά τους. Αυτή η εξέλιξη ενθάρρυνε το Ελληνικό στράτευμα και επιτέθηκαν με ακόμα μεγαλύτερη αγριότητα στον εχθρό. Το αποτέλεσμα ήταν οι πέρσες να τρέχουν να κρυφτούν στα βουνά, ενώ κάποιοι κλέιστηκαν στο οχυρό τους και σφάχτηκαν από τους Σπαρτιάτες που εισέβαλλαν εκεί. Όσοι πέρσες νόμιζαν ότι θα γλυτώσουν στα βουνά, έπεσαν πάνω στους Μιλήσιους που είχε τοποθετήσει εκεί ο Τιγράνης. Εκείνοι ακολούθησαν το παράδειγμα των Σαμιωτών και ξέκαναν τους πανικόβλητους πέρσες. 

Από τα στοιχεία που έχουμε, οι απώλειες ήταν μεγάλες και για τους δυο στρατούς. Μόνο οι πέρσες όμως γύρισαν την πλάτη τους και το έσκασαν και μόνο ο Ξέρξης, σύμφωνα με τον ίδιο του τον αδερφό, δείλιασε 'περισσότερο και από γυναίκα' όταν έμαθε τι έπαθε ο στρατός του.

Οι μάχες των Πλάταιών και της Μυκάλης δεν είναι τόσο γνωστές. Ωστόσο, είχαν τεράστια σημασία για τον αφανισμό της περσικής απειλής και τόνισαν άλλη μια φορά την υπεράνθρωπη γενναιότητα των Ελλήνων πολεμιστών. Αυτοί οι πολεμιστές όρισαν και το μέλλον της Ελλάδας, που μπόρεσε να αναπτύξει τον πολιτισμό της απαλλαγμένη από τη σκιά των βαρβάρων.