Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΣΤΑΣΗΣ ~ ΟΙ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΕΣ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΕΣ ΤΩΝ ΜΙΝΩΙΤΩΝ


Οι κινήσεις του σώματος  ως κομμάτι της θρησκευτικής λατρείας έχουν ιστορία χιλιάδων ετών. Οι Μινωίτες φυσικά δεν αποτέλεσαν εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα- μας έχουν σωθεί πάρα πολλές απεικονίσεις λατρείας, αν και δεν έχουμε λεπτομερείς γνώσεις για αυτές.

Τα Ταυροκαθάψια και οι τελετές για τα Θεοφάνεια της Μινωικής Θεάς της γονιμότητας, προϋπέθεταν χορό και άσκηση του σώματος. Πέραν αυτών, βλέπουμε συχνά στα ειδώλια της εποχής να απεικονίζονται μορφές που κάνουν συγκεκριμένες χειρονομίες. Τα ειδώλια αναπαριστούν πιστούς και όχι ιερείς, μιας και οι φιγούρες αυτές προσφέρθηκαν στα ιερά σαν αφιέρωμα από τους απλούς λάτρεις της Θεάς.


 Βλέπουμε μορφές να καλύπτουν με τα χέρια το πρόσωπο τους.Μια από τις πλέον γνωστές χειρονομίες είναι ο 'Μινωικός Χαιρετισμός' - το δεξί χέρι να ακουμπά στο μέτωπο σφιγμένο σε χαλαρή γροθιά. Άλλοτε πάλι βλέπουμε μορφές να καλύπτουν με τα χέρια το πρόσωπο τους. Εξίσου συνηθισμένη είναι και η κίνηση των χεριών που σταυρώνονται και καλύπτουν τους ώμους και το στήθος. Οι αφιερωματικές προσφορές εκφράζουν ευγνωμοσύνη και συχνά παράκληση εκ μέρους του πιστού για κάποια ανάγκη που έχει. Ωστόσο, φαίνεται ότι η επίμονη παρουσία κινήσεων στα ειδώλια συμβόλιζε κάτι παραπάνω από απλή ευλάβεια ή ικεσία.


Ο Evans είχε θεωρήσει ότι εκτός από σεβασμό προς τη Θεά, αυτές οι κινήσεις εκδήλωναν και την έκσταση στην οποία έπεφταν οι πιστοί στη διάρκεια των τελετών. Οι αναφορές του στις ξέφρενες τελετες των Μινωιτών είναι πολλές. Οι έντονοι χοροί γύρω από τα ιερά της Θεάς είχαν ως σκοπό την επίτευξη της άμεσης επικοινωνίας μαζί της. Θεωρητικά, τον ίδιο ρόλο επιτελούσαν οι χειρονομίες. Αν υπήρχε ρυθμός και πειθαρχία στην επανάληψη αυτών των κινήσεων- και οι Μινωίτες αγαπούσαν πολύ το ρυθμό- οι επιμέρους κινήσεις των χεριών βοηθούσαν στην προσπάθεια του πιστού να ξεφύγει από την 'φυσιολογική' του συνειδητότητα.Ο Έβανς συχνά αναφερόταν και στην επιρροή των εκστατικών τελετών που τιμούσαν τον Διόνυσο Ζαγρέα- ο οποίος κομματιάστηκε από τους Τιτάνες στον Ψηλορείτη, που τον είχε κρύψει ο πατέρας του ο Δίας.


 Σε ιερά κορυφής που έχουν ανασκαφεί, όπως στις Ατσιπάδες του Ρεθύμνου, βρέθηκαν αφιερώματα που αναπαριστούν μορφές με διαφορετικές στάσεις. Οι φιγούρες συχνά δημιουργούν ένα κύκλο με τα χέρια τους,τα οποία είναι πάντα στο ύψος του στήθους ή  του κεφαλιού. Άλλες κρατούν τα χέρια τους ψηλά ή στη μέση.

 Επίσης, ανθρωπολόγοι που έχουν μελετήσει την κινησιολογία σε διάφορες θρησκείες, τονίζουν την τάση των Μινωιτών να τοποθετούν τα χέρια τους σε σημεία του σώματος που θεωρούνται 'ενεργειακά κέντρα' με την σύγχρονη ορολογία. Βλέπουμε ότι στα ειδώλια το μέτωπο, το στήθος και η περιοχή της κοιλιάς καλύπτονται ή αγγίζονται.Ίσως  οι κινήσεις αυτές να αποσκοπούσαν στο να αντληθεί ενέργεια από τη Θεϊκή Πηγή και παράλληλα οι πιστοί να έκαναν το σώμα τους και πιο δεκτικό σε θεραπεία που ίσως χρειάζονταν.


 Σε έναν πολιτισμό που έδινε τόση έμφαση στην επικοινωνία με το Θεϊκό στοιχείο, είναι σίγουρο ότι κάθε λεπτομέρεια στις λατρευτικές πρακτικές ήταν άκρως σημαντική.